SİYAH BEYAZ ZAMANIN ÇOCUKLARI

Bizler
Siyah beyaz zamanların çocuklarıydık.
Hayatın tüm zorluklarına inat
Hayatımızı yürek fırçamızla boyardık rengârenk
Gökkuşağını çizerdik gökyüzüne
Sımsıkı dostluklarla
Güneşi indirirdik yeryüzüne
Geceleri yıldızları tek tek toplayıp
Samanyolunda koşturmak oynardık.
Ay dedenin kucağında masallar dinlerdik gerçek gibi.
İçimizdeki çocuk gülümserdi hayata sevgiyle.
Sonra büyüdük, büyüdük, büyüdük
Kirlendi çevremiz.
Kirlendi insan yüzleri.
Kirlendi dünya.
Her şeye rağmen direndik
Türküler söyledik umutsuzluğu yok eden.
İnsanların yüreklerinde
Ayrık otu gibi çöreklenen
Kıskançlık ve kötülükleri söküp
Sevgiyle yoğurmak için dünyayı
Grileri siyahları torbaya koyup
Gökkuşağına boyadık yeniden
Dünyanın tüm kirlenmişliklere karşı
İçimizdeki masum çocuğa sevgiyle sarılıp.
Hiç bırakmadık elini.
Hayatın zorluklarına direndik.
Direndik tüm dünyaya.
Yeşil ve maviden düşler yaratıp.
Umut ektik en güzel sabahlara
Hiç bıkmadan .
güneşleri doğurduk yeryüzüne
İnsanları sevdik ayırmadan.
Yüreklerimizle kucaklayıp,
Sevgiyle yoğurduk,
Her şeyi yeni baştan...

Semihat Karadağlı (2014 /İzmir)