Gönüllerde derin izler bırakanlara saygıyla "Aşık Veysel"

Aşık Veysel Şatıroğlu (1894-1973) Sivas’ın Şarkışla ilçesinde doğmuş, 7 yaşında çiçek hastalığı nedeniyle iki gözünü de kaybetmiş büyük halk ozanıdır

Âşık Veysel Şatıroğlu (1894-1973), Sivas’ın Şarkışla ilçesinde doğmuş, 7 yaşında çiçek hastalığı nedeniyle iki gözünü de kaybetmiş büyük halk ozanıdır. Babasının aldığı sazla müziğe başlayan Veysel, Ahmet Kutsi Tecer'in desteğiyle tanınmıştır. Köy Enstitülerinde saz öğretmenliği yapmış; sadelik, toprak sevgisi ve tasavvuf içeren şiirleriyle Anadolu'nun sesi olmuştur.

Ağlayı ağlayı vardım pınara
Kirli yağlığımı yuvermediler
Herkes destisini doldurdu çıktı
Bana da bir damla su vermediler

Elimde bir kadeh vardım kurnaya
Hücum eylediler bana vurmaya
Elimdeki kadehimi kırmaya
Tuttular bir kaçı koyvermediler

Al bu kadehini kaldır dediler
Gözünün yaşıyla doldur dediler
Bir fincan su verdik bıldır dediler
Sanki ya verdiler ya vermediler

Çalıştım kadehim dolduramadım
Kimseye halimi bildiremedim
Gönlümün arzusunu aldıramadım
Dileğim hâkime deyvermediler

Veysel bu sitemler canımı yaktı
Güzellerde eda yoktur naz kalktı
Herkes üç beşini aldı bıraktı
Beni de bir kere evermediler

Türk Kültürü'ne derin izler bırakarak ebedi istirahatgaha yolcu olan sazı ve sözüyle Anadolu’nun ruhunu bize taşıyan büyük ozan Âşık Veysel’i vefatının yıl dönümünde saygı ve rahmetle anıyoruz.

Haber: Yakup ORAKÇI